ನಾನಿಲ್ಲಿ_ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ…

ನಾನಿಲ್ಲಿ_ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ… 🌿

ಜೀವನದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಈ ಮಾತು ಮೂಡುತ್ತದೆ—

“ನಾನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಸಂಸಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರು?
ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ನನ್ನ ಕೆಲಸ, ನನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಗತಿ ಏನು?”

ಈ ಯೋಚನೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ “ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ” ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಮರೆತು, ಜಗತ್ತಿನ ಭಾರವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಆದರೆ ಸುಂದರಕಾಂಡದ ಹನುಮಂತನ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಈ ಭ್ರಮೆಯ ಪರದೆ ಸರಿಯುತ್ತದೆ.

🌺 ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ದೊರೆತ ಪಾಠ

ಅಶೋಕವಾಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಹನುಮಂತನು, ರಾವಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ—

“ನಾನೇನಾದರೂ ಮಾಡಿ ರಾವಣನನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು.
ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು”

ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಮೂಡಿತು.

ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಂಡೋದರಿ ರಾವಣನನ್ನು ತಡೆದಳು.

ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.

“ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆ ನನ್ನದು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಭಗವಂತನೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದನಲ್ಲ!”

ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಯಿತು—

> “ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಯಾರ ಮೂಲಕ ಆಗಬೇಕೋ, ಭಗವಂತನು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅವರ ಮೂಲಕವೇ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ.”

ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರ್ತೃ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತ.

🔥 ಲಂಕಾದಹನದ ಮುನ್ನ ನಡೆದ ಅದ್ಭುತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಮುಂದೆ ತ್ರಿಜಟಾ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ತಾನು ಕಂಡ ಕನಸನ್ನು ಹೇಳಿದಳು—

“ಒಂದು ದಿನ ನೀನು ಲಂಕೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸುಡುವುದನ್ನು ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ.”

ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯ.

ರಾಮನು ತನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾರ್ಯವೇನು?

ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಅವರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ಬರುವುದು.

ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ರಾಮನು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾದರೆ ಲಂಕಾದಹನ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು?

ಹನುಮಂತನು ಯೋಚಿಸಿದ—

“ಇದು ರಾಮನ ಸಂಕಲ್ಪವಾಗಿದ್ದರೆ, ದಾರಿ ಅವನೇ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ.”

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಸೈನಿಕರು ಹನುಮಂತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾದರು.

ಹನುಮಂತನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸದೆ ನಿಂತನು.

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವಿಭೀಷಣನು ಬಂದು—

“ದೂತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಧರ್ಮವಲ್ಲ”

ಎಂದು ರಾವಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.

ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಗತಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು—

ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ರಾಮನೇ ವಿಭೀಷಣನ ಮೂಲಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!

ಆದರೆ ಕಥೆಯ ಅಚ್ಚರಿ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ವಿಭೀಷಣನ ಮಾತನ್ನು ರಾವಣನು ಒಪ್ಪಿದ.
“ಕೋತಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡಿ. ಅದರ ಬಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ” ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ.

ಅಷ್ಟೇ!

ಹನುಮಂತನಿಗೆ ತ್ರಿಜಟೆಯ ಕನಸು ನೆನಪಾಯಿತು.

ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸುಡಬೇಕಾದರೆ ಬೆಂಕಿ ಬೇಕು.
ಬೆಂಕಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಬೇಕು.
ಎಣ್ಣೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕು.
ಬಟ್ಟೆ ಬೇಕು.
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಾರು ಮಾಡಿದರು?

ರಾವಣನೇ!

ಹನುಮಂತನು ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಯಾವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ.

ರಾಮನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನ ಶತ್ರುವೇ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ!

ಇದೇ ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆ.

ರಾಮನು ಹನುಮಂತನಿಗೆ—

“ಲಂಕೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಬಾ”

ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.

“ಸೀತಾಮಾತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಅವರ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ಬಾ”

ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿದನು.

ಆದರೆ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಾಲವೇ ತೆರೆದಿತು.

---

🌿 ಇದರಲ್ಲಿರುವ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ

ನಾವು ಕೂಡ ಅನೇಕ ಬಾರಿ—

“ನಾನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.”
“ನಾನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವೇನು?”
“ಈ ಕೆಲಸ ನನ್ನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.”
“ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.”

ಎಂದುಕೊಂಡು ಆತಂಕಪಡುತ್ತೇವೆ.

ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ಆದರೆ ಫಲಿತಾಂಶದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆ ನಮ್ಮದೇ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ಮಾಡೋಣ.
ಉಳಿದ ದಾರಿಯನ್ನು ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಬಿಡೋಣ.

ಹನುಮಂತನಿಗೆ ರಾಮನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಕೊಟ್ಟನು.
ಆದರೆ ಆ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಮಂಡೋದರಿ, ವಿಭೀಷಣ, ತ್ರಿಜಟಾ, ಕೊನೆಗೆ ರಾವಣನೇ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮಿತ್ತರಾದರು.

ಅದರಂತೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವರು ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾರಿ ತೆರೆದುಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ—

“ನಾನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ…
ಆದರೆ ನನ್ನ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿಸಿದವನು ಅವನೇ.”

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಮಾತು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ:

> “ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರಂ ಭವ ಸವ್ಯಸಾಚಿನ್।”

ಅರ್ಥಾತ್—

“ನೀನು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತನಾಗು.”

ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತರೇ,

🌺 ಕರ್ತವ್ಯ ನಮ್ಮದು — ಸಂಕಲ್ಪ ಅವನದು.
🌺 ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮದು — ಫಲ ಅವನ ಕೃಪೆ.
🌺 ದಾರಿ ಹುಡುಕುವುದು ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ — ದಾರಿ ತೆರೆದುಕೊಡುವುದು ಅವನ ಕೆಲಸ.

ಹಾಗಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ—

“ನಾನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?”

ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಗುತ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಣ—

“ನಾನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜಗತ್ತು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ನಾನು ಇರುವವರೆಗೆ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಉಳಿದುದೆಲ್ಲ ಅವನ ಇಚ್ಛೆ.” 🙏

ನಾವು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತರು…
ಕಾರ್ಯಸಾಧಕನು ಅವನೇ. 🌺

|| ಶ್ರೀರಾಮ ಜಯರಾಮ ಜಯ ಜಯ ರಾಮ ||
|| ಹನುಮತೇ ನಮಃ || 🙏